دوست دارم روی تخت دراز بکشم و از گوشه پنجره تکه ای از آسمان آبی را ببینم که گه گاه با ابری سفید رنگ به رنگ میشود، سرشاخه های درخت چنار پیداست، دوست دارم همانطور که دراز کشیده ام با تکان سرشاخه های سبز چنار کنار پنجره خودم را تکان دهم، به آسمان نگاه میکنم، به نقطه چین ابرهای سفید، به آن پرنده ای که نمیدانم اسمش چیست، اما صدایش، دیوانه ام میکند، به پرهای خاکی رنگش وبه آن طوق سفید زیر گردنش نگاه میکنم، پرنده آواز میخواند. ظهر است، بچه های  مدرسه ای از مینی بوسها پیاده میشوند و پرنده بال میگشاید و از روی شاخه چنار کنار پنجره میپرد، ظهر است و تن، در خماری خواب قیلوله بعد از ظهر؛ با هر تکان شاخه ها خودش را تکان میدهد. آسمان پیداست، آن نقطه آبی و روشن، که گاه کلاغی ... خطی میکشد بر تمیزیش.
هوس چای تازه دم کرده ام، خانه ساکت و ساکن است. دوست دارم کسی باشد تا برایم چایی بیاورد، چای دم کشیده در استکانهای کمر باریک، دوست دارم رنگ چای را زیر نور خورشید ببینم و شامه ام را از عطرش پر کنم.چشمهایم را میبندم.
 
میخوابم
زیر نور خورشید و زیر آسمان آبی
تن به سبزه ها میسپارم
چشمهایم را میبندم
صدایی میاید
سایه بالهای بزرگ هواپیما روی زمین میافتد
چشمهایم را میگشایم
صدایی میاید
مسافرانم در راهند...
 
 
 
 
 

یادداشتها (8)