«روز والنتاين»، گوشهامون پر شده اين چند روزه از اين قبيل حرفها، روز عشق، روز دوستی..گوشهامون پر شده از مخالفتها و موافقتها..همه در موردش حرف ميزنن يه روز همه پسندی شده اين والنتاين. شما چطور فکر ميکنيد؟
دوستی از من میپرسيد : نظرت چيه راجع به اين روز؟ منهم گفتم : بهانه ايست برای کنار هم بودن و خوش گذرونی. گفت: قبول که بهانه ايست و از نظرمن هم هيچ اشکالی نداره ولی به نظر تو يه روز بخصوص ميتونه روز عشق باشه و يا همچين چيزی وجود داره؟ گفتم : ديگه به هيچ چيز اطمينان خاصی ندارم، اينکه وجود داره يا نه...نميدونم.
ولی يه چيزی را ميدونم و اين اون روح شاد جمعی است. رواج اين روز در مملکت ما ( من از تهران فقط خبر دارم البته) شايد تنها يک بهانه است برای دور هم بودن بهانه ای برای خوش بودن خنديدن بهانه ای برای اينکه وقتی ميری بيرون همه شاد و خوشحالن، مثل شب عيد، که انگار اگه کاری هم نداشته باشی تنها از ديدن مردمی که دارن خريد ميکنن يا شيشه هاشون را تميزميکنن يا فرش روی پشت بوم پهن ميکنن خوشحال ميشی ، يک جور حس خاصی که تو ميدونی مال همه است، اين روح شاد جمعی يک حالت خاصی به آدم ميده، يه جورايی خوبه و اگه خيلی زياد روش فکر کنی يه جورايی ناراحت کننده، اينکه با وجود جشنهای بسيار زيادی که در فرهنگ و تاريخ ما وجود داره چرا همه اونها به دست فراموشی سپرده شده و ما به عاريت يک روز خاص را از غرب وارد فرهنگ شهرنشينی خودمون کرديم. آره ، به اينجای کار که ميرسی، خب، آدم غصه ميخوره... همين که با چنگ و دندون تونستيم عيد نوروز و چهارشنبه سوری را نگه داريم - با شکوه- خودش خيلی می ارزه و اگه ميتونستيم جشنهای ديگرمون هم زنده کنيم اونهم ديگه خيلی باارزشتر از روزهای به عاريت گرفته از غرب ميشد.ولی فعلا همينی است که هست، و روز والنتاين هر چند که مثل همه روز های ديگه است، اما اگه تا دم گل فروشی سر کوچه بری ميفهمی که يه روز عادی نيست، شايد نيست و يا شايد هست، در راهه و هست، همه  به هم تبريک ميگن، خاله ها و عمه ها  و گاهی پدرها، مادرها، عشاق جوان ، نامزدها، دوستهای قديمی، دوستهای جديد، پسرها و دخترها و خلاصه نسل من و تو و نسل بعد از ما.
امروز بابا از من میپرسيد تو چه گلی دوست داری؟ رز؟
اگر قبولش دارين خب روز ولنتاينتون مبارک.
اگه قبولش ندارين اشکال نداره خب ولی چه ميشه کرد حداقل غر نزنيد.
اگه مثل من نميدونيد احساس واقعيتون چيه، خب من پيشنهاد ميکنم مثل خودم فقط سعی کنيد خوشحالتر از روزهای ديگه باشيد،غر نزنيد، حرص نخوريد، فکر نکنيد اينهم يه سياست خارجی و از طرف دشمنانه، نه واقعا. قبول کنيد اين روز هست نه مثل روزهای ديگه و نه زياد متفاوت با روزهای بعدی...
دوست داريد عشق خودتون را بسنجيد - يک کمی والنتاينی باشيد امروز-
يک کمی هم با اين آهنگ بخنديد- نا سلامتی امروز روز خوشحالی و عشقه-
اگه هيچ خيالی نيست که هيچی.
با فال و کف بينی و  فال قهوه و از اين جور چيزها اگه حال ميکنيد - ای بابا همين يه روزه-
اينهم برای عشاق قديمی.
فقط ميتونم بگم توی اين آشفته بازار يه روز هم واسه خودش يه روزه يه بهونه کوچک برای خوشبختيهای ما.شايد چهره آبی عشق امروز پيدا باشد...
 

یادداشتها (11)