من با خودم
به همین شکل ساده از چیزی که زندگی ست
سخن میگویم.
 
یکی از برادرهایم در خارج از کشور زندگی میکند، همان ینگه دنیا، کشور آرزوها. و خارج ازهرگونه نژاد پرستی ایرانی و وطن پرستی- که گاهی مارا به آن متهم و مسخره میکند- یک زن سیاه پوست آمریکایی دارد و جدیدا یک بچه تپل و خپل که عناوین مختلفی بهش دادیم از جمله : پیراشکی، شیر شکلات، جان جانان و... که اسمش را گذاشته اند: زکریا منصور - گفتم که برادرم هیچ تعصبی ندارد- مادرم برای دیدن نوه تازه به دنیا آمده اش – البته الان دیگر تازگی ندارد چون دقیقا روز تولد من بدنیا آمد- میخواهد که به ینگه دنیا سفر کند. خب طبق معمول از برادرم میپرسد که : چی میخوای از اینجا برات بیارم؟ واو در جواب میگوید: یه پادری که روش به فارسی نوشته باشه «خوش آمدید» و یه فرش که نقشه ایران را توش کشیده باشند. گفتم که برادرم به تعصب ما میخندد. و ماجرا از اینجا شروع میشود:
مغازه فرش فروشی اول که از روی تبلیغهای تلوزیونی آدرسش را برداشتیم: - سلام آقا. -... -ببخشید یه فرش میخواستیم که نقشه ایران توش داشته باشه.- بله خانم؟ فروشنده سرش را میخاراند و من دوباره میگویم: یه فرش که...- نقشه ؟ - بله آقا نقشه ایران . فروشنده میرود ویک تابلو فرش از سرباز هخامنشی میاورد – نه آقا نقشه ایران همون گربهه. – منظورتون نقشه ایرانه ؟آها!!! نه خانم پیدا نمیکنید...
مغازه دوم:-... -... – یه فرش که روش...- ها؟  - آقا نقشه ایران – نه خانم نقشه که نه ولی اینو داریم اینوداریم اینو داریم.... سربازهای هخامنشی جلوی رویم رژه میروند و میهمانهای پادشاه که هدیه آورده اند و گاهی نقشی از ستونها و سر ستونها... – آقای محترم نقشه ایران گفتم نه سرباز هخامنشی...فروشنده محترم شانه هایش را بالا میاندازد و رئیسش را صدا میکند: نقشه ایران؟ داشتیم اتفاقا فروش خوبی هم داشت اما مدیریت که عوض شد دیگه نزدیم....
 همان روزی که باران میامد رفتیم میدان هفت تیر سراغ فرش فروشیهای ماشینی، فکر کردیم اگر فرش نداشته باشند حتمی « پا دری » به زبان فارسی دارند..همینطور زیر- باران باید رفت- میرفتیم که بوی قهوه شنیدیم ، اصلا بویش مستمان کرد، همینطور دور از جان شما - مثل هاپو- بو کشیدیم و رسیدیم به قهوه فروشی - ادنا- البته قهوه خشک میفروخت ولی روی یک تکه کاغذ چروکیده و زرد رنگ که گوشه شیشه کثیف مغازه اش زده بود نوشته بود: «قهوه آماده» داخل شدیم و مرد ریش نتراشیده و نخراشیده با بلوز گل منگولی و خلاصه...- زیر باران باید رفت-... بوی قهوه بیشتر از اینها مستمان کرده بود که به خاطر چهره عبوس آقای ادنا ( لابد) روبرگردانیم و برویم، آقای فروشنده گفت: از تمام شهر میان از اینجا خرید میکنن اما میدونین چیه خانم؟ به مادرم نگاه میکرد، من را اصلا نمیدید. – اگه دوتا جوون بیان اینجا وقهوه بخوان من از مغازه بیرونشون میکنم. توی دلم گفتم:آفرین باهوش...و حیف که قهوه را سفارش داده بودیم وگرنه اون رگ لریم گل میکرد و یه چیزی به آقاهه میگفتم. نمیشد، نم نم بارون وبوی سنگین وتلخ قهوه و اون سفارش عجیب برادرم ، حس خشونت را درمن از بین برده بود. خلاصه جور دیگر دیدیم و به اولین ودومین و سومین مغازه رفتیم: - اقا پادری ... اقاهه صبرنمیکردکه من جمله ام را تمام کنم و پادریهای رنگارنگش را جلویم کشید، - نه آقا میخوام روش نوشته باشه خوش امدید. مرد نگاهی کرد و یه خارجیش را برام آورد: - نه آقا به فارسی نوشته باشه...- چی خانم به فارسی؟ مرد پوزخندی زد انگار که من حرف بدی زده باشمها بعد شانه هایش را بالا انداخت و گفت: نچ ، نداریم. و قصه ما همینطور ادامه پیدا کرد، بعضی ها البته استقبال هم کردند و گفتند: چه فکر جالبی..! بعضی هم البته با اخم جوابمان را دادند و گفتند..... ! و ما دست از پا دراز تر بدون فرش و بدون پادری آمدیم خانه.....
 
دوستهای خوب بلاگ اسکایی من که لینکشان را در کنار صفحه ام دارم، اگر مایل هستند تا شروع دوباره کار بلاگ اسکای چیزی بنویسند میتونن از صفحه من استفاده کنن، متاسفانه آدرسهایشان را نداشتم تا برایشان همین پیغام را میل کنم،ولی اگر خواستند بنویسند هم در اینجا وهم در خبرنامه خوشحالی میتوانند مطالبشان را بگذارند. فقط کافی است نوشته اشان را برایم پست کنند- از نوع الکترونیکی-.
 
پدر نیلوفر- جنسیت گمشده- مریض شده و نیلو حسابی کلافه است، اگر خواستید مطلبی برایش بنویسید او الان در پرشین بلاگ مینویسه. نیلو جانم : این طور نمیشود که تا ابد، از طعم ولرم خاک و این خواب تشنه و تحمل چیزی به اسم زندگی ترسید..!
 
دیروز خیریه وبلاگ نویسها بود، البته من ساعت 3 رفتم و زیاد شلوغ نبود، کاش بیشتر تبلیغ میکردند. با این حال دستشان درد نکنه و خدا پشت وپناهشان. دوباره وطن را خواهیم ساخت.
 
خب برای بازی جدیدی که راه افتاده کی با من شرط بندی میکنه؟ میدونین که منظورم کدومه...ای بابا شما هم که مثل همون اقا فرش فروشه شدین...!!
 
باد پر از غصه چیزهای درگذشته است....
 
 

یادداشتها (22)