صبح بيدار ميشوم، در رختخواب معطل ميكنم..نميدانم چرا! بلند ميشوم، هوا آفتابي است با آسماني به رنگ فيروزه و ابرهاي قلمبه سفيد، چيزكي ميخورم، زياد خوابيده ام ، از در خانه بيرون ميزنم، براي پياده روي، زير نور آفتاب كه هستم، گرمايي خاص احاطه ام ميكند انگار ميان نوارهاي زريني قدم ميزنم، هوا طور خاصي است من را به ياد آسمان يخ زده بعد از يك روز برفي مياندازد، نفس ميكشم، نفسي عميق، لبخند ميزنم، راننده كاميوني چراغ ميزند، رد ميشوم، ميروم به بانك، پولي را كه جمع كرده ام به حساب ميريزم، ياد حرف پدرم ميافتم، /تا هفت سوراخ پول قايم كن/ راه ميافتم، همه راه ميروند گاهي تند و گاهي آهسته .از روي پل عابر كه رد ميشوم به آدمهايي نگاه ميكنم كه از زير پل با احتياط از لابلاي ماشينها ميگذرند، لحظه اي مي ايستم، دماوند پيداست، نفس ميكشم، غرور مرموزي درونم ريشه ميدواند و بزرگ ميشود، ميخندم، در دلم ، با خودم. راه ميروم، تويوتاي قرمزي كنار پايم مي ايستد، شيشه را پايين ميدهد ، نگاهم ميكند، نگاهش ميكنم، نميخندم، ميرود. ميرسم به شهر كتاب دوري ميزنم صداي عصار مي ايد با صدايش ميخوانم، /من مست وتو ديوانه/ كتابي كه ميخواهم نيست ، كتاب ديگري ميخرم، راه رفته را برميگردم، پياده رو وسيع است و با شمشادهاي بلندي احاطه شده، درختهاي چنار بالاي سرم زرد و نارنجي است ، پياده رو خلوت است ، ميترسم، به ياد صفحه حوادث روزنامه ها ميافتم، خنده ام ميگيرد، از كنار پيرمردي ميگذرم، زنگ مدرسه ها به صدا در ميايد، پسر بچه ها سوت ميزنند،به ياد مدرسه نميافتم،چيزهايي ميگويند، ميگذرم.
به خانه كه ميرسم،ميفهمم كه زياد راه رفته ام انگشتهاي پايم درد ميكند و رگهاي روي رانها ذوق ذوق ميكند، بي حوصله ام ، تلفن را ميكشم، گشتي در دنياي اينترنت، / اتم ، مجلس هفتم، زن ببرنما/ . كتاب تازه ام را ورق ميزنم، روزنامه را باز ميكنم/ دختر فراري، ايدز، جنگ، ترجمه هاي جديد كتابهايي از دوراس،وضعيت اسفباربنزين، زاغه ها، معتادها/ سرم به دوارن ميافتد.نور خورشيد روي تخت افتاده ،گرم ميشوم ، ميخوابم.
بيدار ميشوم، مادرم افطارميكند، پدرم با ظرف غذا و روزنامه ها ميايد، كلاهش را برميدارد، مي بوسمش، لپهايش نرم است، تيره است ، گرم است ، مادر تسبيح مياندازد، پدر آواز ميخواند،خانه از بوي پدر و نگاه مادر و عطر چاي پر ميشود، تلفن زنگ ميزند دوستي قديمي است از انور آبها صدايش را ميشنوم ، ميخندم ، صحبت ميكنيم ، حرفهاي دخترانه ، ميگويد ميخواهم براي زندگيم تصميم بگيرم، ميگويم ماه هاست كه همين حرف را ميزني، ميخندد، خدا حافظي ميكند.تلوزيون روشن است، شام ميپزم، چند نفر درعراق مرده اند و چند نفر در فلسطين و كسي نارنجكي در زمين ورزشي انداخته و سيل آمده و زلزله ميايد و طرحي را شوراي نگهبان رد ميكند و... آهنگي را زمزمه ميكنم،/ من مست وتو ديوانه../ خانه از صدا لبريز است صداي مادرم مي ايد، شام ميخوريم، چاي ميريزم، روي مبل راحتي مينشينم، عكسهاي توي قاب به من ميخندند،من كودكم در دستهاي برادرم، برادرم در دستهاي مادرم، پدرم با موهاي پر پشت و بازوهاي عضلاني، چشمهايم را ميبندم...صداي پدر ميايد، باز به خاطره اي تكراري در 30 سال پيش ميخندد، صداي مادرم رانميشنوم، ميدانم با هيجان بازبه همان خاطره گوش سپرده، به اتاقم ميايم، چراغ را روشن ميكنم ، دفتر خاطراتم را برميدارم، مينويسم : خانه از شادي لبريز است.

یادداشتها (17)