باز هم دنیای مجازی اینترنت به من عشق داد. موضوع اینه که اینهمه هم که میگن تکنولوژی بد چیزی نیست فعلا که به درد ماها خیلی خورده از هر نظر...
سالها بود که دور هم جمع نشده بودیم، یکی همیشه کم بود دیگه ، شاید یه 4 سالی میشد... وقتی که روشنایی صفحه مونیتور شیشه عینکمو برق انداخت دیدم هم بهارک آن لاینه هم کاملیا من و دو تا دیگه از دوستای قدیمی هم اینور دنیا. کاملیا در کانادا تازه از خواب بیدار شده بود داشت شیر گرم میخورد به توصیه دکتر البته چون برای نی نی به دنیا نیومده اش لازمه، بهارک هم در استرالیا می خواست بخوابه جالب اینجا بود که اونم داشت شیر میخورد البته نه برای نی نی اش چون خودش هنوز نی نی است. ایران هم حدودا ساعت 6 بعد از ظهر بود  این برای دوستهایی که هفته ای هفت روز کنار هم بودن و هیچ وقت هم خواب جدا شدن از هم را هم نمی دیدن خیلی مزه داشت ما کنار هم بودیم اما نه مثل قبل چرا که هیچ وقت هیچ چیز مثل گذشته ها نمیشه با این حال ما کنار هم بودیم با کلی جیغ و عشق و حرفهای دخترونه....خیلی از شما ها این احساس را تجربه کرده اید خیلی احساس خوب و در عین حال غم انگیزی است ... من کاملا گردش کره زمین را در ان لحظه ناب حس کردم....
 ميخواستم چشمهای تورا ببوسم »
تو نبودی باران بود
نفهميدم چه شد که باز
يکهو وبی هوا هوای تو کردم
ديدم دارد ترانه ای به يادم می آيد
گفتم شوخی کردم به خدا؟«
نقل از کتاب ساده بودم تو نبودی باران بود: سيد علی صالحی

یادداشتها (21)