مرد نوازنده يكنواخت و بي احساس مي زد.
دستهايش در رفت و برگشت دائم روي كليدهاي پيانو گوئي خارج از اراده و فكرو عشق در تلاش براي تصاحب يك قطعه نان بودند،مرد نوازنده با آن عينك بزرگ و موهاي فرفري،ژوليده و بي احساس مي نواخت و نتهاي يك قرن موسيقي وطني را در خلال يك پرس غذاي لذيذ به بهاي اندكي مي فروخت،كسي توّجهي نداشت،همه مي امدند،مي رفتند،قرارهاي عاشقانه،صحبتهاي كاري،برخوردهاي عصبي،هيچ كس انگار نمي شنيد كه مرد نوازنده بدون عشق و خالي از احساس بدنبال حقوق ماهانه اش بر روي كليدهاي پيانو ميگردد.
مرد نوازنده مي نواخت،و انسانهائي مي آمدند و مي رفتند،انسانهائي بدون گوش.

مرد نوازندهً بي احساس براي انسانهائي بدون گوش مي نواخت.


یادداشتها (7)