چهل گیسوی طلائی آفتاب
می آویزد ازگوشه پنجره ،
به داخل اتاقم.
و من،
یکایک نیازهایم را،
به حرارت خورشید،
دخیل می بندم.
عشق چه آسان،
از مشبکهای چوبی پنجره،
راه گلهای فرش را می گیرد و
می رسد به انتهای خنده ی من،
در گوشه چپ قاب عکس
28 مرداد 1383


جالبه که آدم 40 نفر را توی لیست دوستان یاهوش داشته باشه و موقعی که داره از تنهایی دغ می کنه حتی یک نفرشون آن لاین نباشه.
آخخخخخخخخخخخ
کاشکی دنیا واسه یک شب مال من بود

یادداشتها (9)