به میهمانیی گفته می شود که در آن میهمانان با لباسهای غیر عادی و نقاب- طوری که صورت کاملا پوشیده و غیر قابل شناسایی باشد- شرکت می کنند. تاریخچه این میهمانی به زمان قرون وسطی بر می گردد که در آن زمان مراسم عروسی و جشنهای پیروزی(جنگ) را بسیار باشکوه و مزین برگزارمی کردند.
اولین مهمانی بالماسکه در 28 ژانویه سال 1393 در میهمانی عروسی چارلز ششم( فرانسه) بود که در آن شاه و پنج تن از درباریانش با لباس های مردان جنگلی شرکت داشتند و به دلیل نزدیک شدن زیاد به آتش در هنگام رقص و جنس لباسهایشان، همگی آتش گرفتند که بعد این میهمانی به میهمانی رقص آتشین معروف شد.
میهمانی بالماسکه در قرن پانزدهم در فستیوالهای ایتالیا رواج یافت، که بیشتر در میان طبقه اشراف « ونیز» محبوبیت پیدا کرد وبعدها بصورت سنت درآمد.
میهمانی های بالماسکه در قرون هفدهم و هجدهم در کل اروپا رواج پیدا کرد.
گوستاو سوم – پادشاه سوئد- در یکی از این میهمانیها به دست یک اشراف زاده ناراضی به نام جاکوب جان انکراستروم، به قتل رسید. این واقعه بعدها به صورت نمایشی به اسم گوستاو سوم نوشته شد و جوزپه وردی آنرا به صورت اپرا درآورد.
«کنت جان جیمزهپژر» سویسی با معرفی نمایش مد و رقص بالماسکه ی نیمه عمومی در اوایل قرن هجدهم در لندن به معروفیت رسید. در طول قرن هجدهم ، رقصهای میهمانی بالماسکه در انگلستان و آمریکا محبوبیت پیدا کرد.
میهمانی بالماسکه در زمان حال و قرن جدید هنوز متداول است اما بصورت کم زرق و برق تر و با رقص عادی و لباسهای کمتر عجیب که به نظر می آید باقی مانده از همان سنت است.
تصویر عجیب و غریب و غیر واقعی میهمانی بالماسکه آنرا تبدیل به موضوع مورد علاقه برای داستانهاکرده است.
داستان « نقاب سرخ مرگ» ادگارآلن پو بر اساس میهمانی بالماسکه ای نوشته شده که در آن شخصیت اصلی به شکلی ملبس است که در حقیقت نمایانگر شخصیت اصلی اوست...
منبع : اینترنت
ترجمه: سارا

یادداشتها (6)