.: لینک دوستان :.

مزرعه پدری
جنگ برای تو ساخته می شود، نه با اسطوره های همیشه لبخند به لب، که ترس در درونشان جایی ندارد، بلکه با آدمهایی که واقعی اند، می ترسند، عاشقند، گریه می کنند، سیگار می کشند، می کشند، داد می کشند، بی پناهند، ساده اند، می میرند، به همان سادگیی که زندگی کرده اند.
نفرت از جنگ را می توانی با گریه های گاه و بی گاه و نگاه های هراسان محمود ببینی. عشق به زندگی را تو با خنده های محمود درک می کنی انگار دوست داری خودت روسری را از دور گردن سودابه باز کنی ، خودت نگاهش کنی...
تو در این فیلم ستاره ای نداری که با ریشهای اصلاح شده و لبخند همیشگی اش بی باکانه روی مین برود و کشته شود، تو آدمهایی داری که زیاد می شناسیشان، آنها را دیده ای، آنها مثل تو از جنگ متنفرند، آنها میانه راه مانده اند، چرا هیچ کسی نیست تا بهشان راه را نشان دهد؟ آنها دوست دارند یقه خدا را بگیرند و بگویند: لعنتی! چرا باید بکشم تا زنده بمونم؟ چرا؟
آنها از جنس تو هستند شاید برای همین است که بعد از اعتراف ساده آن رزمنده که می گوید: خدایا منو ببخش، این من بودم که گلدونهای شمعدونی بابا را می شکوندم می انداختم گردن گلنار... به هق هق می افتی، گریه می کنی، می لرزی...
تو مزرعه پدری ات را دوست داری، چه فرقی می کند اهل کجایی، عرب یا ترک، همه ایرانی هستند.
مزرعه پدری استعاره زیباییست برای سرزمینی که خاکش طلاست، درختهایش سوخته، به زنانش تجاوز شده ، آب چشمه اش خشکیده،جوانهایش سرکشند و دیگر نمی خواهند با گذشته زندگی کنند. مزرعه پدری استعاره ای زیباست برای نام « ایران» ، کشوری که بخاطرش می جنگی، می میری.
سرزمینی که هرچه درآن می کاری ، برداشت می کنی، کافیست تا نامحرم را از خانه ات بیرون کنی.
و حالا که بعد از اینهمه سال بیرونشان کرده ای، مانده ای میانه راه:
خدایا ! مروتت را شکر. چرا هیچ کسی نیست تا راه را به ما نشون بده...

مزرعه پدری همینهاست با صحنه های فوق العاده اش که به رغم کش دار بودنشان تو را میخ کوب می کند، مزرعه پدری همینهاست با موسیقی روان و ساده اش که اشک را از چشمهایت جاری میکند. مزرعه پدری همینهاست باتمام سانسورهایی که شده است. با تمام خشونتی که درونش هست و با تمام عشقش.
آقای ملاقلی پور دست مریزاد.

 

۲ جور جنگ هست! يکي جنگ به خاطر جنگ و فتح قدس از طريق ...٬ و يکي جنگ به خاطر صلح و آزادي! تو اين فکرم که اونايي که پول ندارند تا شيکمشونو سير کنن٬ چه جوري شبهای طولانی پاییزی رو پر کنند؟!
حتما ميرم مي بينم..
سلام پونه جان. در مورد آلبوم مال‌کنون پرسيده بودی.از قرار معلوم ساکن ايران هستی. در اين صورت احتمالاً برای تهيه‌اش مشکلی نداری. اسم آلبوم همونطور که گفتم مال‌کنونه، خواننده‌اش عطاء جنگوک، روی سی‌دی هم دو تا آرم داره، يکی شهرام، يکی آوای دل (حالا نميدونم کدوم ناشرشه). اگه بری پرس و جو کنی حتماً پيداش ميکنی. خوش باشی.
حسوديم ميشه يه ذره...!!!آخه من هنوز فيلمونديدم....موضوعش که اونجورکه نوشتي بايدخيلي جالب باشه...واجب شد ببينمش....شمابيخودي ازفيلمي تعريف نميکني....راستي سلام....!خودتون چطورين...؟خوب هستيد....؟
راستي من اصلن ازقارچ سمي خوشم نيومد....بااينکه ديگرون ازش تعريف مي‌کردن...اميدورام اينم به سرنوشت اون دچارنشه...!!
من فیلم مزرعه پدری را 4 بار دیدم تاثیر خاصی روی من گذاشت. در دل آن همه جنگ و خون و اسلحه، آن احساسات لطیف و زیبا!!!! واقعا که این فیلم یکی از شاهکارهای سینمای ایران است ای کاش به جای فیلم های در پیت، این فیلم به جشنواره ها فرستاده می شد تا آنها هم از قدرت سینمای ایران آگاه شوند
http://www.nevisande.net/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/168