.: لینک دوستان :.

مولانا در قطعه ای از مثنوی مراتب موجودات را از پایین به بالا بدین سان بیان داشته است:
جماد، گیاه، انسان غریزی، فرشته، و انسان ملکوتی.
از جمادی ُمردم و نامی شدم
وزنما ُمردم به حیوان برزدم
ُمردم از حیوانی و آدم شدم
پس چه ترسم؟ کی زمردن کم شدم؟
حمله دیگر بمیرم از بشر
تا برآرم از ملایک َپّر و َسر
وز ملک هم بایدم جستن زجُو
کل شی ء هالک الا وجههُ
بار دیگر از َملَک قربان شوم
آنچه اندر وهم ناید، آن شوم
پس عدم گردم، عدم چون اَ رغَنون
گویدم کانا الیه راجعون

فکر کنم کل جهان با این بل بشویی که هست فعلا در مرحله انسان غریزی توقف کرده. تا کی به اون مدینه فاضله خودش برسه!؟ احتمالا به عمر ما قد نمی ده و یه جورایی هم انگار یه آرزو و یه رویاست. نه ؟

ادامه دارد...

 

harfe molana dorost, amma man hamishe fekr mikonam aya vaghean ensani vojod dare ke betone be tore kamel be marhaleye malakooty berese? ye kam tasvir sazish baraye fekre man yeki ke sakhte.
زميني بودن هميشه بد نيست.اما يک زميني خوب ومثبت.يک زميني رو به رشد....
خود عرفا اعتقاد دارند دوره د ر حا ل حاضر دوره ايست در قبض
kash ba khodam inja ketabe ghazaliat shamsho avorde boodam sad bar ini ke neveshti ba sedaye boland khoonda ,in erfano esalat e Irani ,in tarbiate harmoonie farhangi atashe mano chandin barabar mikone baraye behtaro behtar boodan
http://www.nevisande.net/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/190