نقل داستان یکی از شادمانی های اولیه ی زندگی بشر بوده و داستان کوتاه جذاب ترین نوع ادبیات است.
1-
مجموعه « زندگی یعنی همین» یکی از مجموعه های چاپ شده توسط انتشارات علمی و فرهنگی است که داستانهای آن از بهترین های داستانهای کوتاه بیش از 600 شرکت کننده در اولین مسابقه ی داستان نویسی بر
گزیده شده است. اینها را همه گفتم تا بگم داستان « انتظار» من هم جزء یکی از همین داستانها در این مجموعه چاپ شده است. 2- ارتفاعات لواسانات- گرمابدره- تنگه یونزا. هفت ساعت پیاده روی و کوهنوردی در یکی از بکرترین مناطق اطراف تهران، باران و آفتاب و برف و شکوفه های بهاری، دشت پر از گل، دورتادورت همه کوه و مه و آسمان. انگار فقط تو بودی و کوه و خدا. شگفت انگیز و زیبا بودهر چند که آخر کاری به خودم فحش می دادم که چرا رفتم از بس که سردم شده بود و پاهام درد می کرد اما بعد از خوردن یک لیوان چای دبش، همه چیز از یادم رفت. 3- فکر کن رفته باشی یه جایی که فکر می کنی همه دیگه آخر سواد و تحصیلات هستند، نشسته ای پیش یه نفر که دستیار کارگردانه و سنش دوبرابر سن تو است، بعد فکر کن با کمال ناباوری توی دستنوشته های آقای کارگردان ببینی ایشون « دایو»( سکوی پرش برای استخر) را نوشته اند « دایب» و از تو با خونسردی می پرسند : راستی گوجه را چه طوری می نویسن؟
باز دوباره در همین هفته فکر کن رفتی دندانپزشکی و آقای دکتر با کمال اعتماد بنفس اسم مامانت را که « هاجر» است بنویسه « حاجر»!!! تو هم دیگه نتونی طاقت بیاری و بلند بهش گوشزد کنی که باباجان هاجر با « ه» است نه با«ح».

4- یکی ازت می پرسه : چه کار می کنی ؟ تو هم می گی: من داستان کوتاه می نویسم. یارو هم با ژست سرش را تکون می ده و می گه: اوه منظورتون همون رمانه؟
تو باشی جواب یارو را چی می دی؟