جا داره همینجا ازتمامی کسانی که در این روزهای سخت و بحرانی من و خانواده ام را حمایت عاطفی و معنوی کردند تشکر کنم: خاله فرانک عزیزم با آن صدای پر از بغض و گریه بی امانش که فرصت صحبت کردن را از من گرفت. آقای اردلان و خاله روحی دوستهای چندین ساله بابا، دوست خوب و همیشگی ام سیامک ، لیدا و لادن گل، بهارک که طی این چند روز تنهایم نگذاشت، نیلوفر که خنده فراموش شده را به لبانم می اورد، هومن پسر عموی خوب و نازنینم که ثانیه ای ما را رها نکرد، شرمین و لیلا که هردویشان امروز اولین روز مادر شدنشان را جشن می گیرند من از همینجا روز مادر را بهشون تبریک می گم.، نوشین و رامین که با وجود مشغله های زیاد تنهایمان نگذاشتند، بهاره گل گلاب همراه با مادرش که غذاهای خوشمزه برامون در این چند روز درست کردن و مارا از گشنگی نجات دادند، ثریا که قهر چند ساله اش را شکست، خاله ژاله و خاله پروانه و شقایق . ندای نازنین که با وجود گرمای هوا و دوری مسافت بهمون سر زد، خاله سایه عزیز و دوست داشتنی که با دلگرمی ها و دعاهایش امید در دلمان می نشاند، پیام برادر خوب و مهربانم که خودش را به سرعت از امریکا به ایران رساند و انرژی مثبتش مامان و بابا را دلگرم کرد. پرسنل مسئول و مجرب بیمارستان لاله در بخش سی سی یو( خانم پورمهدی، خانم مسگریان، اقای احمدیان و...) و آنژیو که بد اخلاقی های مارا تحمل کردند و بیمارمان را با جان و دل دوست می داشتند، تشکر از آقای چهل تن عزیز استاد داستان نویسی ام و اقای مطهری استاد زبانم، کیمیا و ماندانا از دوستان دور و عزیز که با وجود اینکه تا بحال بابا را ندیده بودند اما جویای حالش شدند، سپاس از همسایه های خوب و مهربانمان، تشکر بی پایان و قدردانی از آقای دکتر افشین غفرانیها که اگر تبحر و مهارت ایشان و حس مسئولیت پذیریشان نبود چه بسا پدرم را از دست می دادم. شکر گذار خداوند مهربان هستم که عمر دوباره به بدن نحیف پدرم برگرداند و برای همیشه مارا مدیون رحمت بی دریغش کرد.
و اگر این ذهن خسته من دوست و یار عزیزی را فراموش کرده است من را ببخشد که این روزها ذهنم سخت آشفته است.

زهی عشق زهی عشق که ماراست خدایا
چه نغز است و چه خوبست و چه زیباست خدایا

چه گرمیم چه گرمیم از این عشق چو خورشید
چه پنهان و چه پنهان و چه پیداست خدایا