گفتی از رنگین کمان احساسم بگویم! تعجب نکردم از اینکه فهمیدی که این روزها باز دلم هوای عاشقی دارد، گیرنده هایت بی نهایت قوی است، گاهی البته غافل گیرم می کنی. هوای عاشقی زیر این کولرهای آبی گاهی نم می کشد، نم دار است و بوی قدیم می دهد، بوی قدیم می دهد اما رنگین است، هزار رنگ تو در تو دارد، صورتی اش را می بینم و یک جور مه رقیق کم رنگ سفید که مثل هاله ای دورش را گرفته، گاهی هم پس زمینه آبی دارد، راستش را بخواهی همه سیاهی هایش را فراموش کرده ام، نه اینکه خودم را هل داده باشم و یا خودم را مجبور کرده باشم به فراموش کردنش، نه، که معمولا آنچیزی که در یاد عاشقها می ماند تمامش رنگ است و زیبایی و سرخوشی، درست مثل تبلیغات تلوزیونی.
امروز ناخنهایم را لاک سبز زده ام، همین سبز کاهویی رنگی که حالا جای صورتی را گرفته است در تمام شهر، همان کاهویی که حالا وبا امده و گفته اند که نخوریمش، دستهایم را که روی میز روبه رویم قرار می دهم دلم می خواهد از میان سبزی ناخنهایم یک عالمه شکوفه ریز سرخابی بیرون بزند، دوست دارم شکوفه های سرخابی را بردارم و تمام موهایم را با آن تزئین کنم. دوست دارم دوباره لباسهای مامانم را بپوشم که به تنم بزرگ است و باز کفشهایش را پایم کنم که برایم بزرگ است و مثل او راه بروم و مثل او بخندم، دوست دارم مثل کودکیهام باشم . یادش بخیر چه کیفی داشت وقتی سر کمد شلوغ مامان می رفتم و تمام لباسهای رنگیش را تنم می کردم و آرزو داشتم یک روز بزرگ شوم.
بزرگ شده ام و سعی می کنم در تمامی این بی رنگی مطلقی که سایه انداخته است روی سرمان ناخنهایم را سبز کنم . دلم اما صورتی است، صورتی مایل به سرخابی و گاهی بنفش که رنگ آرامش است، اما راستش را بخواهی این آرامش را هل می دهم توی ذهنم، توی ذهنم که می رود تازه یادش می افتم که داشتمش اما فراموشش کرده بودم،آه ! بگذریم از این فلسفه بازیها، بازی عشق را بیشتر دوست دارم، بگذار همه بدانند که عاشقم، فرقی ندارد، زندگی یعنی همین.