والا قضیه از اونجایی شروع شد که پسر برادر 12 ساله ما هوس کردن که امسال یه درخت کریسمس داشته باشن، اونهم نه به خاطر تولد حضرت مسیح، بلکه به خاطر هدایای زیر درخت کریسمس. و از اونجایی که پسر برادر بنده تک نوه هست و متولد ماه اردیبهشت و هرکسی که یه اردیبهشت ماهی در خانواده اش داشته باشد می داند که اینی که من گفتم یعنی چه ! ما با یک نوار صوتی وقفه ناپذیر و بدون کمترین رحم و مروتی مواجه شدیم که طی 48 ساعت گذشته دائم می گفت: من درخت کریسمس می خوام. من درخت کریسمس می خوام. و خب مگر گوشهای ما و البته اعصابمان تا چه حد توان مقابله با همچین پدیده ای را دارد؟ نتیجه این شد که درخت خریداری شده و درخانه عمه جان جاسازی شده است، و خب ما هم برای اینکه از این امکانات کریسمسی استفاده بهینه برده باشیم طی مذاکراتی فکر کردیم که یه چند نفری دور هم حداقل جمع بشویم تا اعصاب از دست رفته امان را ترمیم کنیم، و خب می دانید نتیجه چه شد؟ به هر کسی که زنگ زدیم و دعوتی از روی بی میلی کردیم دعوت ما را پذیرفت و برنامه فرداشب ما را از یک شب کریسمس ساده ی چهار نفره به یه مهمانی چندین و چند نفره تبدیل کرد...جدای از شوخی، هموطنان مسیحی عزیز سالروز تولد حضرت مسیح را تبریک می گویم. کریسمس مبارکککککککککک