ممنون از دعوت آمیرزا. راستی راستی اگه دعوت نمی شدم از حسادت می ترکیدم:): 1- من با اعداد مشکل دارم. منظورم اینه که به قول روانشناسها توی ریاضی دچار «خوانش پریشی» هستم. هنوز جدول ضرب بلد نیستم و همیشه موقع کرایه تاکسی دادن سیصد بار حساب می کنم که چقدر باید بدم چقدر پس بگیرم. 2- تا 11 سالگی یک نفر شبها می اومد توی جای من جیش می کرد. آخر سر نفهمیدم کی بود؟ 3- اولین عکس پرنو( برهنه. عریان. لخت. سکسی) که دیدم در سن سیزده سالگی بود. اونو توی کشوی تخت پسر عموم پیدا کردم. هر روز هم می رفتم نگاش می کردم.با همکاری یکی دیگه از اعضای فامیل. 4- توی 12 سالگی عاشق یکی از پسرهای فامیل شدم. توی 17 سالگی عاشق معلم خصوصیم . توی بیست سالگی عاشق دوست پسرم که سالها طول کشید. اصولا من آدم عاشق پیشه ایی هستم. نمی دونم الان چطوری زنده ام. 5- تنها مردی که در زندگیم کامل و بدون تردید باور دارم و بهش اعتماد دارم « بابامه» آخه من دختر لوس بابام. با عرض شرمندگی هنوز هیچ کسی نتونسته باهاش برابری کنه برای همین نمی تونم پسرها را جدی بگیرم. یعنی اصلا نمی تونم . چطوری بگم؟ خیلی چیزهای دیگه هم هست ها. اما باشه برای بعد.
من هم بنا بر سنت چند تا از دوستهامو دعوت می کنم هرچند که اکثرشون دعوت شده بودن: جنسیت گمشده. ماسک.میان برهای سی ثانیه ایی.بدون چتر و ...