گاهی فکر می کنم اگر « صد سال تنهایی» مارکز نوشته نمی شد قطعا دنیا یک چیزی کم می داشت. گاهی فکر می کنم چقدر جهان صدسال تنهایی باورپذیر است و انگار در بعضی مراحل ما در همان جهان زندگی می کنیم.
ببیند مردم کشور مارکز چقدر زیبا برایش جشن تولد گرفته اند( به نقل از خبرگزاری کتاب ایران):
به گزارش خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا) به نقل از اي.اف.پي. جشن تولد هشتاد سالگي «گابريل گارسيا ماركز» با صداي هشتاد ضربه‌ي ناقوس در آراكاتاكا (شمال غربي كلمبيا)، محل تولد ماركز، آغاز شد. خيابان‌هاي گرد و خاك گرفته‌ي آراكاتاكا با صدها پروانه‌ي زرد تزئين شده بود، ايده‌اي كه از «صد سال تنهايي» وام گرفته شده است. در تمام طول روز، شخصيت‌هاي اين رمان كه يكي از بزرگترين رمان‌هاي اسپانيائي زبان محسوب مي‌شود، با لباس‌هاي مخصوص در خيابان‌هاي شهر قدم مي‌زدند. روزنامه‌ها، شبكه‌هاي راديويي و تلويزيوني نيز با اختصاص برنامه‌هاي متعدد به اين بزرگترين نويسنده‌ي كلمبيايي اداي دين كردند. راديوي خصوصي «راديو كادنا ناسيونال»، صبح ديروز قسمت‌هايي از «صد سال تنهايي» را به بيست زبان خواند. «صد سال تنهايي» به سي و پنج زبان زنده‌ي دنيا ترجمه شده و بيش از 30 ميليون نسخه در سرتاسر جهان فروخته است. دولت كلمبيا نيز اين سال را «سال گابو» (نامي كه ماركز به آن معروف است) ناميد و اعلام كرد به اين مناسبت تصميم دارد خانه‌اي كه ماركز در آن كودكي‌اش را گذرانده، بازسازي كند. رئيس جمهور كلمبيا نيز به نوبه‌ي خود پيام تبريكي براي ماركز فرستاد و از او به خاطر همه‌ي آن چيزهايي كه براي كشورش به ارمغان آورده تشكر كرد. او در اين پيغام نوشته:«جناب از شما به خاطر عشق‌تان براي كلمبيا متشكرم، به خاطر تعهدتان براي احقاق دموكراسي حقيقي، به خاطر مبارزه‌ي بي‌پايان‌تان براي احقاق حقوق انسان‌ها و به خاطر كارتان در مقام يك روزنامه‌نگار و ثبت حقايق كشور ما متشكرم.» ماركز در حال حاضر در مكزيك زندگي مي‌كند و به خاطر كسالت احوالش نتوانسته در مراسم هشتاد سالگي‌اش در كلمبيا شركت كند.

یادداشتها (6)