.: لینک دوستان :.

...دکتر می گوید: تا سه بشمار.
فکر می کنم چقدر این جمله را در فیلمها شنیده ام . تا سه که بشمارم پلکهایم سنگین می شود، تسلیم می شوم. عضلات صورتم، درست مثل موقعی که بد مستی، سست می شود و درست همین موقع است که من دلم می خواهد چیزی بگویم. آنهم یک چیز خنده دار.
اتاق جراحی سرد است. دیوارهایش سفید. دکترها سبزپوشیده اند. فکر می کنم بهشت چه رنگی دارد. سفید است؟ صورتی است؟ و یاد سونای بخار می افتم.می نشینم روی سنگهای سیاهش و به بخار اکالیپتوس نگاه می کنم که از گوشه ی سونا از توی سوراخ بزرگی بیرون می زند. پوستم سوزن سوزن می شود و چشمهایم چیزی نمی بیند. می دانم زنی گوشه ی سونا نشسته است و دارد ترانه ایی می خواند. می توانم حدس بزنم که کجا نشسته بعد فکر می کنم که بهشت همینقدر سفید است که سونای بخار هست و خنده ام می گیرد ...
ادامه دارد

 

ديگر يواش يواش بايد اسم وبلاگ را عوض کني.چند پيشنهاد:من پونه از دکترها متنفرم!،سوناي کوچه پاييني!،کورتون خوب سيري چند؟و از همين دست...
من تو زندگي ام يه بار رفتم توي اتاق عمل . خاطره خيلي خوبي بود . هم به خاطر نتيجه خوب عمل و هم به خاطر صداي باروني كه نمي دونم از كجا و چه جوري خودش را مي رساند به اتاق عمل و چه حس ناب و تكرار نشدني است وقتي داري بي هوش مي شي و صداي بارون توي گوشت زنگ مي زنه !
آخرش نفهمیدم کجا هستی
بهتر بود مي نوشتي دکتر خوب سيري چند؟...چرا اسم وبلاگم را عوض کنم؟
فکر کنم بهشت هر رنگ و مدلی که ما بخوایم بتونه باشه
نكيرومنكر سوال جواب نكردن ؟ااا چه خوب از نماز نپرسيدن.پس منوبا خودت ببر.بگو گور پدر هرچي اخونده كه اگه اونا نبودن دكتراي ما هم بزن دررو نميشدن
يک نقد بي رحمانه:چون مدتيه ديگه نوشته هاي پشت شيشه نيست.آدم از پشت شيشه خيلي چيزها مي بينه اما تو زوم کردي روي چند مطلب اختصاصي.نمي دونم .شايد درست اش هم همينه.
ضمنن مي توني نوشته ي گاي هلمينگر در مورد تهران را در گويا نيوز بخواني.همون آقا آلمانيه.
بستگي داره پشت کدوم شيشه نشسته باشي! از پشت شيشه ي وبلاگ من زندگي من جريان داره که همه ي اين نوشته ها را شامل مي شه.اين زندگي منه ...
امان از این تیغ تیز انتقاد. ولی من کاری به موضوع ندارم از سبک نوشته خوشم آمد.
از سبک نوشته خوشم آمد.