طرح ارتقا امنیت اجتماعی یعنی:
شهری که عشق ندارد. جوان ندارد. شور ندارد.
خیابانهای خلوت، پاساژهای خالی ،مانتوهای سیاه...
طرح ارتقا امنیت اجتماعی این روزها یعنی حکوت نظامی. اضطراب.
امنیت یعنی باز هم بگوییم: هر سال همین موقع هاست که گیر می دهند چرا اینقدر متعجبی؟ باز برای هم عکسهای این روزها را ای میل بزنیم و باز هم توی وبلاگهایم غر بزنیم.جک بسازیم و اس ام اس بزنیم.
امینت اجتماعی یعنی هنوز توی خیابان تحقیر بشوی. متلکهای پایین تنه ایی بشنوی و حتی از یک پسر بچه ی 15 ساله بترسی.
ارتقای امنیت اجتماعی یعنی کپی های متعدد « بیجه» که برابر اصل است.
یعنی مغازه های پلمپ شده. روسری های بد رنگ. صورتهای بی حال.
ارتقای امنیت اجتماعی یعنی استرس همگانی که در شهر موج می زند.
امنیت اجتماعی یعنی تاریخ زیر آب. چالوس در خطر. بچه های بی سر. معلمهای سرگردان. زندان و اخطار و توبیخ.
امنیت اجتماعی یعنی پاک کردن هزار باره ی صورت مسئله.
یعنی باز « یا روسری یا تو سری».
یعنی توی روزنامه ها هم هیچ چیز ننویسید. صدایتان را ببرید. خفه شوید.
ارتقای امنیت اجتماعی یعنی همه این چیزها را با چشمهایت ببینی. با مردم حرف بزنی. توی پاساژهای خالی راه بروی و توی روزنامه این تیترها را بخوانی*:
« نه جو پلیسی است و نه بگیر و ببند»
« ظاهرا جامعه پاک شده است»
« ناهنجاری اوج بگیرد برخورد پلیس تشدید می شود»
« معرفی 13 مرد ترمز کننده مقابل زنان به دادسرا»
وقتی بعد از یک روز کامل بیرون بودن و دیدن تمام این چیزها این تیترها را در روزنامه خواندم فکر کردم پس من شاید اشتباه دیدم اینهمه نیروی انتظامی کلاه کج را روبه روی در پاساژمیلادنور. شاید اشتباه دیدم بعضی مغازه های پلمپ شده را شاید اشتباه می کنم من اصلا. اشتباه دیدم دوباره مانتوهای فقط مشکی که مغازه دار با استرس داشت می گفت تا 20 اردیبهشت رنگهای متنوعمان می رسد. شاید اشتباه کردم وقتی زن همراهم سیگارش را توی کافی شاپ روشن کرد صاحب کافی شاپ با کلی معذرت خواهی و التماس خواهش کرد که همان موقع سیگارش راخاموش کند.
شاید اشتباه شنیدم که مغازه دارها هی به هم تلفن می زدند و می گفتند اگر پشت ویترینت این باشد و آن مغازه پلمپ است.
من اشتباه می کنم. من اشتباه دیدم امروز شهر زیبای بهاری امان را بدون روح بدون جوان بدون عشق. * تیترها تمام از روزنامه ی اعتماد ملی تاریخ 8 /2/86

یادداشتها (6)