یک جای کارم می لنگد! کجایش را نمی دانم.
یک جوری هستم این روزها، یک جور ناجور.
گیجم ، تکراری ام، خسته ام...
***
دیشب به دیدن فیلم« پارک وی» کار آقای جیرانی رفتم. احساس می کنم هنوز داریم سیاه مشق می نویسیم برای درست کردن فیلمهایی در ژانر وحشت، هرچند که به نظر می آید این یکی چرکنویس خوبی باشد برای کارگردانش تا بشود رویش حساب باز کرد برای کارهای بهتر بعدی.
اصولا فیلم ترسناک ساختن مثل راه رفتن در لبه ی تیغ است چون خیلی سریع به فیلم لوس و مسخره تبدیل می شود . هرچند که پارک وی از هنرپیشه های خوبی استفاده کرده و بازی ها تقریبا قابل قبول است اما ... به دل نمی نشیند.
فیلم « نقاب» را هم هفته ی پیش دیدم. هنرپیشه های خوب و داستان قوی و کارگردانی مناسب فیلم خوبی ساخته که دیدنش را به همه پیشنهاد می کنم هرچند که فیلم تقریبا تکه پاره شده بود از سانسور...
***
بی حوصله ام
تکراری
جلوی آیینه می ایستم و به خودم نگاه می کنم
شانه هایم را بالا می اندازم و روزم را شروع می کنم.


یادداشتها (7)