این دل دل کردنها، این نگاه های هراسان، این چشمهایی که اینطور در پی عشق دو دو می زند...
« حاج یونس فتوحی » را حالا کمتر کسی است که نشناسد. این پیرمرد عاشق خوش چهره با نگاه ها و خنده ها و ضرب المثلهایش سختگیر ترین آدمها را هرشب پای تلوزیون میخ کوب می کند.
اگر عشق این است که ما حتی مشقش هم نکرده ایم. هر شب با او می خندم و می گریم. هر شب از او در آن واحد بدم می آید و دلم بحال خرابش می سوزد.
این سریال جزء معدود سریالهایی است که حس تعلیق در ماجراهایش و شخصیتهای خاکستری اش تو را بدجور درگیر می کند.
حالا البته مانده تا پایان سریال و هر شب ما می مانیم و نم اشکی از عشق شیخ صنعان امروزیمان.

یادداشتها (9)