بستن اولین قرارداد با ناشر شاید تجربه ایی است شبیه وضع حمل اولین نوزاد . تو همان قدر خام و بی تجربه و هیجان زده ایی که روز اولی که بچه را در بغلت می گذارند و می گویند مال توست، هستی.
به چیزهای جزیی فکر می کنی، به قلمی که با آن قراداد را امضا می کنی. به دست هایت. به ناخن هایت. به عطری که می زنی.
نوزاد من البته رشدش پنج سال طول کشید و پیدا کردن دکتر برای وضع حملش آسان نبود. اما شدنی بود.شدنی شد. همین امروز. آنقدر به دست هایم نگاه کرده ام که گاهی فکر می کنم این دست های من نیست. اماهست. همین دست هایی که حالا پشت این صفحه ی شیشه ایی دارد تایپ می کند.
*
فردا عازم مشهد هستم برای شرکت در « اولین جشنواره سراسری داستان های ایرانی» داستانم یکی از داستان هاییست که به مرحله نیمه نهایی رسیده. جشنواره سه روز طول می کشد تا دوشنبه. اگر به اینترنت دسترسی داشتم حتما خبرهایش را برایتان خواهم نوشت البته در وبلاگ هشت کلید.
*
دل خوشی ها کم نیست...


یادداشتها (8)