ده درجه زیر صفر؟
تجربه ی سرما در تهران. اگر برای دوستانی که در کانادا زندگی بکنند با ذوق بگویید: باورت نمی شه اینجاشده ده درجه زیر صفر.
با کمال خونسردی ذوق شما را کور می کنند و می گویند: بچه شدی؟ اینجا بهارش این شکلیه.
دوستانی که در استرالیا هستند که حسابشان سواست.آنجا الان تابستان است و تصور برف و سرما یک کمی برایشان سخت است.
کودک درونم از دیروز درحال جست و خیز است. اصولا دیدن برف من را به وجد می آورد اما این سرما، دیشب می توانستم صدای یخ بستن همه چیز را انگار بشنوم.
خیابان در چنان سکوتی فرو رفته بود که فکر می کردی هیچ جنبده ایی تکان نمی خورد. امروز صبح صدای شکستن یخ ها زیر لاستیک ماشینها شنیدنی بود.
ده درجه تا پانزده،تجربه خوبی است. مردم دوست داشتنی ما که داشتند دیشب در پارک ملت بستنی می خوردند. آنقدر راحت راه می رفتند و برف بازی می کردند که نه انگار این سرما در چندین سال اخیر در تهران بی سابقه بوده.
امروز بالاخره بعد از چندین و چند روز صدای گنجشکهاو کلاغ ها در آمد. آفتاب بیرون آمده بعد از یک هفته اما برف و یخ سمج چسبیده اند به هم.
از شیروانی ها قندیل آویزان است. قندیل هایی که تا شب هی بزرگ و بزرگ تر می شوند. امروز فکر کنم روز خوبی باشد برای عکاسی.
کودک درون دلش باز برف می خواهد. اداره هواشناسی می گوید این هفته دیگر برف نمی بارد اما « کاهش محسوس دما» مشاهده می شود. کودک درون از سامانه ی کم فشار و پر فشار چیزی سرش نمی شود، می خواهد برف بیاید فقط همین.
امروز که نصف شهر تعطیل است. مواظب یخ زده گی معابر باشید تورا جان آقاجانتان. بخورید زمین دیگر واویلاست.


یادداشتها (3)