آرشیو نوشته های پشت شیشه


دوستان خوابگرد هفتان یوسف علیخانی میرزا پیکوفسکی قصه های عامه پسند �� زیتون خلوت لیلا تنهایی پر هیاهو عباس معروفی سیناپس هایتان چطورن؟ ماسک آورا آوات و هیوا انگار نه انگار خیلی دور خیلی نزدیک منیرو روانی پور تب 40 درجه داریوش کبیر رد پای خیس باران داروگ گمشده در بزرگراه خورشید خانم افرا و پاییز کتابلاگ امید معماریان ژولین سیفعلی مراد سیامشق های یک مالی غلاف تمام فلزی نوشته های پشت شیشه لانگ شات آفتاب برگردان شب نویس نوشته های پشت شیشه در بلاگفا اتاق هشت کلید میرزاقلمدون عرض حال پرستو آزادی ابد نوشته های پشت شیشه- دومی آلیس در شگفتزار میانبر های سی ثانیه ای نشانه ها هزار و یک روز جای برای هیچ کس پیمان ابدالی سارا فقیه نصیری کابوس های فرا مدرن اطلسی های خیس امیر حسن چهل تن صادق هدایت Powered by BlogRolling Designed by: ARDAVIRAF		آرشیو اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 شهریور 1384 مرداد 1384 تیر 1384 خرداد 1384 اردیبهشت 1384 فروردین 1384 اسفند 1383 بهمن 1383 دی 1383 آذر 1383 آبان 1383 مهر 1383 شهریور 1383 مرداد 1383 تیر 1383 خرداد 1383 اردیبهشت 1383 فروردین 1383 اسفند 1382 بهمن 1382 دی 1382 آذر 1382 آبان 1382 مهر 1382 شهریور 1382 مرداد 1382 تیر 1382 خرداد 1382 اردیبهشت 1382 فروردین 1382 اسفند 1381 بهمن 1381 وبلاگ من درباره من ایمیل



	31 شهریور 1382 پائيز سلام پائيزمن فصل پائيز فصل رهايی برگ از اسارت زمين سلام پائيز موعد رسيدن خنکای صبح روزهای کوتاه شبهای بلند سلام پائيز خيس و نارنجی و سرد سلام رويای مدرسه و دانشگاه بوی پاک کن و مداد ياد لحظه های دوست داشتنی زندگی پائيز ياد عشق قديمی سلام فصل دلتنگی سپردن دل به رويای نيمه شب ياد شيرين بارون و خاک ياد تلخ لحظه های بی کسی سلام موعد رسيدن سکوت و تاريکی انتظار بوسه خاک و بارون پائيز ابدی زيبای سردو زرد و نارنجی حس غمگين تمام فصلها خموش و خجل پائيز هزار رنگ ... ۵/۷/۸۰ خوب به سلامتی کافی شاپ وبلاگيها هم راه افتاد...http://www.cafe-blog.com// یادداشتها (10) 26 شهریور 1382 با سلام..نميدونم چرا هرکاری کردم با سلام..نميدونم چرا هرکاری کردم نتونستم که سفرنامه را بنويسم احساس کردم کار بيهوده ايست...و هر کاری هم کردم که حداقل بخاطر قولی که دادم بنويسمش .نتونستم . اولين بد قولی وبلاگی منو ببخشيد..نميخواستم اينطور بشه ... تقديم به دوستهای خوبم :بهارک کامليا ليلا رضا و.... که عطر خاطراتشون هنوز در گوشه گوشه اتاقم جاريست ... و ديگر نيستند در کنار من همچون گذشته: «می بينی باز داره پائيز مياد همون بوی مست کننده اواخر شهريور هوا رو به خنکی ميره و روزها کوتاه ميشه..می بينی باز مثل ۲۱ سالگيم عاشقم . عاشق بوی مهر و اضطراب دانشگاه و ترم جديد..حالا دوباره همون شلوار بلند چهار خونه طوسی و بنفشمو پوشيدم و کم کم پنجره هارو می بندم و دوباره دل می سپرم به صدای سياوش قميشی و غرق ميشم توی همون خاطره هايی که جاودانه شده در ذهنم همان سرو صداهای مستانه ما در دل کوه همان قرارهای ساعت ۷ صبح کنار پمپ بنزين ولنجک همون در رفتن از کلاسهای درس و دانشگاه و گم شدن توی کوچه پس کوچه های دارآباد...من دوباره جوان ميشم و می خندم و ...زندگی و کار و آينده ..چه لغات بی معنی بود يه زمانی..چقدر خنده دار بود سياست چه ناآشنا بود مصيبت فقر رنج.. دوباره بوی پائيز و رنگارنگی درختها..دوباره عشق کوه و عاشق شدن و پرسه زدن و بيخيال شدن.. داره دوباره مثل هميشه مثل همين ۲۷ سالی که گذشت پائيز از راه ميرسه و چند وقت ديگه کوچه پس کوچه های شهر پر ميشه از دخترهای مقنعه سفيد مضطرب وزنگ مدرسه و بوق سرويسها شبها دوباره کش مياد و عشق ديدن فيلم و خوندن کتاب زير پتو و خوردن قهوه داغ دوباره مياد سراغم اما اينبار چيزی که جاودانه در خاطرم در سالهای ديگه می مونه تنهايی عجيبی است که دورتا دور اتاقم پيله بسته...» یادداشتها (21) 22 شهریور 1382 سلام عزيزان من برگشتم سلام عزيزان من برگشتم . سفرنامه ام را در ۲ يا ۳ قسمت از سه شنبه تقديم ميکنم رفته بودم پارک ملی گلستان و هوا بسيار عالی بود نه زيادی ابری نه بارونی نه آفتابی شديد خيلی باحال و ملس...اين گل هم گل آستر در کهکيلويه و بوير احمد است وطنی وطنی است مال خودمون....ممنون از اينکه برام پيغام گذاشته بوديد. موريس وبستر:«بسياری از مردم لايه نقره را در انتظار طلا از دست ميدهند.» یادداشتها (27) 13 شهریور 1382 قسمتی از يک داستان کوتاه ناتمام... ... هی در انتظار در انتظار روزی که بنشينی و با من با خودم با چشمهايم حرفی بزنی شايد از سر غرور بود يا خودخواهی که تو را ميخواستم..ناباورانه . و قبولت ميکردم هر چقدر که کم بودی اما بودی سراسر تمام آن چند سالی که جوانی خوانديمش و زير باران ترانه های قديمی زمزمه کرديم...تو بودی عين حقيقت و لمس تنت اوج سرمستی بود اوج خواستنهای بيشتر وبيشتر و همين مرا تا سر حد جنون می کشاند تا آن حدی که با تمام ناتوانائيهايت در دوست داشتن من ميخواستمت...بعد از آن همه راه رفتنهای بی وقفه در کوچه پس کوچه های پايتخت بعد از ان همه خنديدنهای سر مستانه و بی پروا بعد از جسارت من برای با تو بودن و هميشه بودن اينگونه مرا نخواستی. سخت است سخت است کسی را بخواهی و او ... آه! بگذريم از اينهمه درد چه ميگويم در اين تاريکی. اين کيست که اينطور به من زل زده و اينقدر شبيه من است...چرا حرفی نميزند..کيستی تو؟ سايه ای ؟ خوابی ؟ منی؟ رويايی؟ شايدخوابم و تمام اين واگويه ها تنها خوابی است که بيداری تلخيش را ميکاهد..اما نه! شاخه های درخت ديروز خشک بودند و امروز هم ...هيچ دو خوابی شبيه يکديگر نيست.... یادداشتها (16) 11 شهریور 1382 من هستم .... اين يعنی من .... تو * خنديدنِ من يعنی من هستم گريستن در مقابل تو ........ خنديدنِ من يعنی مبارزه مبارزهِ من عليه تو در اين پستوی مجازي... من هستم. گاه فرياد ميزنم بودن من در اين جا يعنی من عليه تو هر کار ی هم که بکنی من هستم و اين يعنی چيزی که تو نميخواهی ولی من هستم با لبخندم شعرهايم شعارهايم خاطره هايم و اين يعنی من ه س ت م ه س ت م ه س ت م عليه تو. اين خاک اگر قسمت شود ذره ای هم از آنِ من دارد و اين يعنی من ..... تو عکس از جمشيد برزگر--- منبع سايت بی بی سی فارسی یادداشتها (16) 5 شهریور 1382 ای مريخ جون قربونت دست از سر ما بردار..! امشب مریخ پیداست ، روشنترین بعد از ماه در آسمان.راستش بدنبال یه کتاب میگشتم که یه کمی اطلاعات راجع به مریخ بهم بده از اونجائی که پسر برادر8 ساله ام قراره که در آینده فضا نورد بشه کتابهایی داره که من ازشون سر در نمیارم.امروز صداش کردم و سراغ یکی از همون کتابها را گرفتم گفتش که برده خونشون ولی زودی میاره، گفتم که نه من برای امروز میخواستم .گفت چی میخواستی ؟ گفتم راجع به مریخ اطلاعات میخواستم گفت من بلدم بگم عمه؟گفتم بگو. گفت مریخ یه سیاره بزرگ وگردو زرده که توش چندتا لکه سیاه داره... خوب اینم خودش حرفیه دیگه!! ولی جالبیه قضیه اینجاست که این سیاره بعد از هزاران سال امشب دوباره دیده میشه و از اونجایی که میگن هیچ اتفاقی بی دلیل نمی افته من از وقوع این حادثه خوشحالم ...خوشحالیه بی دلیل مگه عیبی داره؟ راستی حالا با تمام این تفصیلات ایا این سیاره با چشم غیر مسلح قابل دیدنه؟ اصلا میشه از تهران دیدش؟ خلاصه د رهمین راستا داشتم کتابخونه ام را میکاویدم که یه مطلب راجع به مریخ پیدا کردم در کتاب میناگر عشق به این شرح:«مریخ از ستاره های منظومه شمسی است ... و بدون شک از نخستین سیاراتی است که بشر نخستین آنرا کشف کرده... این ستاره در تصورات ایران و یونان و روم خدای جنگ بوده است ازاین رو منجمان احکامی مریخ را کوکب لشکریان و امرای ظلم و دزدان و مفسدان و آتش کاران شمرده اند.قهر و شجاعت و جسارت و سفاهت و لجاجت و دروغ وتهمت و ایذای مردمان و زنان وخیانت را بدو نسبت داده اند...» قربونت مریخ جون ما تو رو ندیده اونقدر از این چیزا داریم توی مملکتمون اصلا مریخ را از اینجا صادر کردن به کهکشان..خلاصه اش خدا آخر عاقبت مارو بخیر کنه که مریخ ندیده این هستیم وای به حال ....