يادداشتهای [شبح اپرای لندن]
چند سال پيش نمايشنامه را خواندم. خيلي خوش گذشت. وقتي خواندن نمايشنامه آنقدر دوست داشتني بوده، ديدن نمايش حتما شاهکار است. خوبي؟
اما اين ايراني هاي موفق توي آن جامعه حل شده اند.عجيب است اگر يکي شان ادعا کند که به وطن اش عشق مي ورزد.